orkas-onder-water in de Noordzee - C Melvin Redeker

Orka’s onder water fotograferen in de Noordzee

Voor mij, achter mij, boven mij: overal orka’s

Orka’s brengen negentig procent van hun leven door onder water. Wil je ze in hun natuurlijke habitat vastleggen, dan zul je onder water moeten. In september van dit jaar lukte het ons, na vijf jaar voorbereiding, om de eerste onderwaterfoto’s te maken van orka’s in de Noordzee.

Nooit eerder lag er een fotograaf in de Noordzee bij orka’s in het water. Kan het? Durven we het? Die vragen hielden ons de afgelopen weken bezig. We vinden het belangrijk om het verhaal over de orka’s te vertellen. Waarom? Onze zee is een belangrijk voedselgebied van orka’s. En bijna niemand weet dat.

Ik lig al een half uur in het water te dobberen, als ik Fiona hoor. “Melvin, ze komen er aan!” Onmiddellijk laat ik me afzakken naar de zeebodem en check nog een laatste keer mijn camera.

Als ik in de diepte staar, word mijn zicht beperkt door een blauwe-groene muur van water. Vanuit mijn ooghoek zie ik beweging en dan gaat het ineens heel snel. Twee orka’s zwemmen recht op mij af. Wat zijn ze indrukwekkend groot! Tijd om daarover na te denken heb ik niet, ik focus mijn camera en schiet.

Oog in oog

Op een armlengte afstand duikt een orka naar beneden om mij uit te checken. Zijn grote kop hangt recht voor mij. Hij kijkt mij aan, ik kijk hem aan. Ik voel mijn hart in mijn keel kloppen en een adrenalinerush schiet door mijn lijf. Letterlijk oog in oog met een orka.

Fiona heeft mij op de zeebodem gedropt en kijkt vanaf de boot met spanning toe. Drie ruggen duiken recht naar beneden, precies op de plek waar ik op de zeebodem lig. Ze houdt haar adem in: als dat maar goed gaat.

De orka zwemt door, maakt verderop een rondje en keert terug. Voor mij, achter mij en boven mij: overal orka’s! Even weet ik niet wat er allemaal gebeurd. Ik moet mezelf bij elkaar rapen en doe dan weer waar ik voor ben gekomen. Ik druk de sluiter van mijn camera in. Als de orka’s na drie minuten verdwenen zijn in de muur van water, zwem ik rustig naar de oppervlakte.

Onwerkelijk

Met een onwerkelijk gevoel stappen we ’s nachts in bed. Alles waar we de afgelopen vijf jaar aan hebben gewerkt is vandaag bij elkaar gekomen. In 2011 zag Melvin voor het eerst orka’s vanaf een vissersboot in de noordelijke Noordzee. Dat er orka’s zwemmen in onze zee, wisten we niet. En die verbazing en fascinatie voor onze zee groeide uit tot onze stichting ‘In de Noordzee’. In de tussentijd  leerden we duiken, navigeren op zee, heeft Melvin zichzelf omgeturnd van bergfotograaf naar onderwaterfotograaf en spendeerden we vele uren op zee.

Is onze missie nu rond? Nee, natuurlijk niet. Onze passie voor de Noordzee, haar dieren, ecosystemen en onderwaterleven groeit met de dag. Morgen keren we terug naar de noordelijke Noordzee om onze Noordzee Exploratie 2016 voort te zetten en gaan we weer op zoek naar orka’s. In het najaar komen deze soms in superpods bij elkaar om zich te goed te doen aan makreel. Ook zullen we duiken maken op de ongerepte zeebodem.

Blijf ons volgen en ‘spread the word’. De Noordzee is ons grootste natuurgebied en dat moeten we koesteren!

Bedankt voor jullie support! En aan de orka’s: Mousa en co, bedankt voor jullie vertrouwen.

Melvin & Fiona

Recommended Posts

Leave a Comment